Vlaams Parlementslid Lydia Peeters (Anders.) kaartte bij minister Jo Brouns de stijgende hulpvragen bij Boeren op een Kruispunt aan. Uit het jaarverslag 2025 blijkt dat het aantal aanmeldingen hoog blijft en dat 2026 opnieuw slecht start. Dat is volgens Lydia Peeters geen toeval, maar een duidelijk signaal dat het welzijn van onze landbouwers zwaar onder druk staat. Tegelijk kampt de hulporganisatie zelf met een personeelstekort. “De problemen waarmee land- en tuinbouwers én hun families kampen, zijn breed en complex. Het is dan ook belangrijk dat ze hierin ondersteund worden met het oog op toekomstperspectief en rechtszekerheid”, stelt Peeters.
Steeds meer landbouwers vinden hun weg naar Boeren op een Kruispunt. In 2025 werden 220 nieuwe dossiers opgestart en ook 2026 begint zorgwekkend, met al 91 hulpvragen eind maart. Dat wijst op een structureel probleem, waarbij financiële zorgen, onzekerheid over regelgeving en psychosociale druk elkaar versterken.
De organisatie begeleidt vandaag meer dan 500 lopende dossiers, maar geeft aan dat te moeten doen met te weinig mensen. Volgens Boeren op een Kruispunt is er een tekort aan minstens drie adviseurs. Daardoor lopen dossiers vertraging op en is er minder ruimte voor preventieve ondersteuning, terwijl die cruciaal is om erger te voorkomen. Daarnaast wijst Peeters op het belang van vrijwilligers binnen de organisatie. In bepaalde regio’s, zoals Limburg, blijft het moeilijk om voldoende vrijwilligers te vinden. Nochtans kunnen zij een belangrijke rol spelen in het opvangen van de stijgende hulpvraag.
Financiële moeilijkheden, administratieve lasten en onzekerheid over vergunningen blijven terugkerende knelpunten voor landbouwers. Daar komen nieuwe drempels bij, zoals digitalisering en verplichtingen zoals Peppol, die voor veel landbouwers extra druk en onzekerheid creëren.
De Vlaamse Regering moet dringend bijkomende stappen zetten. Niet alleen door Boeren op een Kruispunt structureel te versterken, maar in het bijzonder door de oorzaken van de problemen aan te pakken: minder administratieve lasten, meer rechtszekerheid en een beleid dat landbouwers opnieuw perspectief geeft. Ook het Actieplan Welbevinden voor de land- en tuinbouw moet kritisch geëvalueerd worden. De blijvend hoge instroom aan hulpvragen toont aan dat de impact vandaag onvoldoende is en dat bijsturing nodig is.
Lydia Peeters: “Deze cijfers zijn een alarmsignaal dat we niet mogen negeren. Onze land- en tuinbouwers vragen geen medelijden, maar perspectief. Vandaag worden ze geconfronteerd met financiële druk, een kluwen aan regels en steeds nieuwe verplichtingen. Als zelfs de hulporganisaties het niet meer kunnen bijbenen, dan weet je dat er zich een structureel probleem stelt. Het is tijd voor minder drempels en meer ondersteuning. Een overheid die ontvet en landbouwers zich laat ontplooien, in plaats van hen te verstikken in regels”, besluit Lydia Peeters.
De volledige vraag om uitleg van Lydia Peeters kan je hier terugvinden.
Delen op
