De Vlaamse Regering probeert strengere dierenwelzijnsregels in te voeren voor de kalkoensector, hoewel uit cijfers die Vlaams Parlementslid Lydia Peeters opvroeg blijkt dat er de voorbije jaren slechts beperkt problemen werden vastgesteld. Tussen 2020 en 2025 vonden in heel Vlaanderen slechts negen controles plaats op kalkoenhouderijen. Daarbij werden vier inbreuken vastgesteld, wat resulteerde in drie waarschuwingen en één proces-verbaal. "Niemand is tegen strenge dierenwelzijnsregels. Maar als je strengere regels oplegt dan de rest van Europa, moet je kunnen aantonen welk probleem je precies wil oplossen en welke gevolgen dat heeft voor de betrokken bedrijven", zegt Lydia Peeters.
Ook in de slachthuizen werden geen problemen vastgesteld. Sinds 2021 werd geen enkel informatieformulier meer overgemaakt aan het Departement Dierenwelzijn. De enige twee meldingen dateren van 2020 en hadden betrekking op verhoogde sterfte tijdens transport, niet op problemen in de kalkoenhouderij of de slachthuizen zelf.
Toch houdt de Vlaamse Regering vast aan strengere regels voor de sector. Opvallend daarbij is dat minister Weyts expliciet aangeeft niet te willen wachten op een Europees kader voor kalkoenwelzijn, hoewel de Europese Commissie al heeft aangekondigd werk te maken van een verdere hervorming van de dierenwelzijnswetgeving. Volgens de minister wil Vlaanderen een voortrekkersrol opnemen. De Pluimveefederatie heeft overigens opnieuw een rechtszaak aangespannen tegen de nieuwe regels.
Nog opvallender is dat de minister bevestigt dat er geen economische impactanalyse werd uitgevoerd van de nieuwe regelgeving. Nochtans gaat het Vlaams Regeerakkoord uit van het no goldplating-principe en kan daar slechts van afgeweken worden mits overleg met de sector, een economische impactanalyse, een redelijke overgangstermijn en flankerend beleid.
De cijfers tonen bovendien dat de sector al enkele jaren onder druk staat. Het aantal kalkoenbedrijven daalde van 34 in 2021 naar 24 in 2024. Ook het aantal gehouden dieren nam af. Tegelijk vertegenwoordigt België slechts ongeveer 0,4 procent van de totale Europese kalkoenproductie.
"Vlaanderen is een zeer kleine speler in Europa. Als we bijkomende regels opleggen, moeten we voorzichtig zijn dat we onze eigen producenten niet op achterstand zetten. Zeker wanneer Europa zelf werkt aan een kader dat binnen enkele jaren voor alle lidstaten zal gelden. Dan lijkt het logischer om daarop aan te sluiten dan om zonder economische impactanalyse opnieuw eigen Vlaamse regels uit te werken. Dit soort van gold plating betalen we duur. Het is bovendien nog maar de vraag of de kalkoenen er qua dierenwelzijn op vooruit zullen gaan als we onze eigen kalkoenhouderij de genadeslag geven en de productie naar andere EU-lidstaten delocaliseert.", besluit Peeters.
Delen op
