Deze zomer werden in Limburg verschillende pony’s het slachtoffer van een aanval door de wolf. Naast het onveiligheidsgevoel wordt ook de kritiek op het beschermde statuut van de wolf groter. “We moeten ons afvragen tot waar de tol van de wolf mag reiken als het gaat over het onnodige leed van onze eigen dieren", aldus Vlaams volksvertegenwoordiger Lydia Peeters (Open Vld). Tijdens de commissie Leefmilieu riep ze bevoegd minister Jo Brouns dan ook op om zo snel mogelijk na te gaan wat het draagvlak rond de wolvenpopulatie is en welke schade we kunnen en willen aanvaarden en ook betalen.
Het Europees kader rond de wolf werd recent licht bijgestuurd: de wolf is niet meer strikt beschermd, maar gewoon beschermd. Hierdoor kan een lidstaat met een gezonde wolvenpopulatie makkelijker beslissen een wolf te verjagen als de nood zich voordoet. In het verleden werd er een ‘interventieprotocol’ voor probleemsituaties met wolven uitgewerkt dat periodiek geëvalueerd zou worden en, waar nodig, bijgestuurd op basis van nieuwe inzichten en concrete voorvallen. Een onduidelijkheid die toen werd benoemd en nu opnieuw zeer actueel is: wanneer hebben we te maken met een ‘probleemwolf’ en welke gedragingen van de wolf moeten we al dan niet tolereren? Ook nu in de commissie kregen we hier geen antwoord op. Eveneens het antwoord op de vraag over hoeveel wolven en roedels er momenteel zijn, bleef vaag.
Wat wel duidelijk is, is dat de Vlaamse belastingbetaler heel wat middelen moet ophoesten om huis- en landbouwdieren te beschermen tegen de aanval van de wolf. De voorbije drie jaar werd al 2,3 miljoen euro aan subsidies uitgetrokken voor wolfwerende omheiningen en ook nog eens een half miljoen euro aan het Wolf Fencing Team. We weten ook dat sinds de zomer de aanvallen enorm zijn toegenomen en dat er ook een forse toename is van het aantal vragen voor omheiningen alsook voor ondersteuning door het Wolf Fencing Team. Hierbij stelt zich de vraag naar een grondige kosten-baten analyse van het huidig beleid rond de wolf. Alle percelen in Vlaanderen voorzien van wolfwerende omheiningen is ook absoluut niet wenselijk.
"Het wolvenactieplan diende om maatschappelijk draagvlak te creëren. Dit draagvlak is momenteel ver zoek. Bewijs daarvan is onder meer de petitie en de optocht van diereigenaars in Oudsbergen en de oproep van velen om een halt toe te roepen aan het dierenleed veroorzaakt door de wolf. Het is nu wachten op het wetenschappelijk onderzoek door INBO dat antwoorden moet bieden op vele vragen, maar het zal snel lente zijn met nieuwe wolvenwelpjes. Ik verwacht van de minister dan ook een snelle evaluatie en bijsturing van het interventieprotocol om zo verder dierenleed te vermijden”, aldus Lydia Peeters.
Het volledige verslag over de vraag om uitleg kan je raadplegen via: Commissie voor Leefmilieu, Natuur en Ruimtelijke Ordening dinsdag 30 september 2025, 13 uur | Vlaams Parlement
Zie ook de schriftelijke vraag over de kosten voor het wolvenbeleid: Schriftelijke vraag 870 (2024-2025) | Vlaams Parlement
Delen op