Wie vandaag in Vlaanderen een boom wil kappen, botst op een kluwen van regels en procedures. Verschillende regels, uiteenlopende interpretaties en lokale verordeningen maken het voor burgers en ondernemers bijna onmogelijk om correct te handelen. Dat zorgt voor frustratie, onzekerheid en ongelijkheid. “Wat eenvoudig zou moeten zijn, wordt zo onnodig complex. Probeer als burger maar eens uit te zoeken of je een boom in je tuin mag kappen. Een beeld zegt hier meer dan woorden”, aldus Lydia Peeters (Anders.) die bevoegd minister Brouns in de commissie confronteert met de onderstaande - voor iedereen onbegrijpbare - beslissingsboom.
Recent kwam er een kleine wijziging in de regelgeving inzake bomenkap: meer bepaald het nieuwe vrijstellingsbesluit dat sinds 1 maart 2026 van kracht is. De complexe en onbegrijpbare beslissingsboom blijft overeind. Maar alsof dat nog niet moeilijk genoeg is, maakt de nieuwe regelgeving het nu ook nog mogelijk dat lokale besturen extra regels kunnen invoeren. Kortom, het kluwen wordt mogelijks alleen maar groter.
Anders. pleit voor duidelijke en uniforme regels die voor iedereen begrijpelijk zijn. Lokale autonomie is belangrijk, maar mag niet leiden tot een wirwar aan bijkomende verplichtingen die het systeem nog moeilijker maken. Vlaanderen moet de regie nemen en zorgen voor een helder kader dat overal geldt.
Daarnaast waarschuwt Anders. voor zogenaamde ‘gold plating’, waarbij lokale besturen strengere regels invoeren dan wat Vlaanderen voorziet. Dat ondergraaft elke poging tot vereenvoudiging en maakt ondernemen en investeren nog moeilijker.
Ook de huidige communicatie en beslissingslogica schieten tekort. Zelfs voor experten en lokale besturen is het vaak zoeken welke regels van toepassing zijn. Voor burgers is het helemaal onbegonnen werk. Probeer via de website van Agentschap Natuur en Bos maar eens uit te zoeken wat een bos is en of je tuin een bos is - of ooit geweest is. Dit is zeer moeilijk te achterhalen, doch bepalend voor de vergunning. Het resultaat is een overheid die eerder verwarring zaait dan duidelijkheid biedt.
Anders. vraagt daarom dat minister Brouns werk maakt van echte vereenvoudiging aan de bron, met transparante, juridisch robuuste en uniforme regels. Extra richtlijnen of “soft law” zijn volgens de partij geen oplossing, maar maken het systeem alleen nog onduidelijker. Sectorale regelgeving zoals het Bosdecreet, Natuurdecreet, Onroerend Erfgoeddecreet bevatten allemaal complexe regeltjes waar een kat haar jongen niet meer in terugvindt.
“In de commissie Omgeving wordt vaak transparantie en vereenvoudiging “aangekondigd”. De uitvoering op het terrein blijft helaas uit. In plaats van het systeem eenvoudiger en werkbaarder te maken - wat absoluut noodzakelijk is en ook door iedereen wordt erkend - laat de Vlaamse Regering opnieuw ruimte voor nog meer complexiteit en verwarring. Dat past in een bredere trend waarbij deze regering uitblinkt in bemoeizucht en regeldrift, maar faalt in het creëren van duidelijkheid en efficiëntie”, zo luidt het bij Lydia Peeters..
Delen op
